គំរូសៀវភៅរបស់យ.អ.ខ

រូបគំរូសៀវភៅៈឆ្េវងក្របមុខ,ស្តាំក្របក្រោយ

រឿងស្នេហា   រឿងកំប្លែង   រឿងជីវិត…

ជាមួយនឹងអ្នកនិពន្ធជាច្រើនរូប   ដើម្បីអ្នកអានគ្រប់គ្នា

បើសិនជាខ្ញុំជាដើមឈើដូចជាឯង   ម្ល៉េះសមខ្ញុំមិនបាច់ឃ្លាតឆ្ងាយពីឯងទេ

ហើយបើឯងគឺជាមនុស្សមានជើងដើរដូចជាខ្ញុំ   ពួកយើងពិតជាអាចទៅណា

មកណាជាមួយគ្នាបានហើយ។ រស់នៅជាមនុស្សពិតជាពិបាកណាស់!   មិន

អាចធ្វើអ្វីតាមតែចិត្តនឹកឃើញឡើយ។ ខ្ញុំគ្រាន់តែចង់ដេកផ្អែកឯង  អានរឿង

និទានឲ្យឯងស្តាប់… ក៏វាជារឿងខុសឆ្គងដែរឬ?   ខ្ញុំត្រូវតែទៅរៀនបន្តដើម្បីថ្ងៃ

អនាគត   ប៉ុន្តែខ្ញុំហាក់ដូចជាកំពុងបោះបង់ចោលសុភមង្គលមួយនៅក្នុងដៃខ្ញុំ

ចោលទៅវិញ។ ឳ! បើពេលវេលាចេះតែរសាត់ទៅមុខមិនឈប់យ៉ាងនេះ …

ហើយខ្ញុំក៏មិនបានរស់នៅក្បែរឯងទៀត   តើពេលវេលាដែលពួកយើងនៅជា

មួយគ្នាកាន់តែតិចទៅៗហើយមែនទេ?   ខ្ញុំមិនចង់ប្រលងប្រណាំងនឹងពេល

វេលាទេ   ខ្ញុំគ្រាន់តែចង់ឲ្យពេលវេលាអាណិតកុំដើរលឿនពេក  នៅពេលដែល

ខ្ញុំនៅជាមួយមិត្តសម្លាញ់របស់ខ្ញុំ។ 

១០ធ្នូរំឮករឿងខេមរិន្ទណារ៉ា

មិត្តភាពអាចនឹងមិនសំខាន់សម្រាប់អ្នកដទៃ តែមិត្តភាពមានន័យនិងខ្លឹមសារ

ធំធេងណាស់សម្រាប់ខេមរិន្ទ និងណារ៉ា។មិនថាកំឡាំងកាយចិត្ត មិនថាជីវិត ឬអ្វីៗ

ផ្សេងទៀតដែលខ្លួនមាននោះទេ ទាំងខេមរិន្ទទាំងណារ៉ាអាចបូជាជូនមិត្តបានទាំង

អស់។

ណារ៉ាពីមុនមិនមែនជាមុស្សដែលឲ្យតម្លៃទៅលើមិត្តភក្តិដូចឥឡូវនេះទេ តែ

ដោយសារពលិកម្មរបស់ខេមរិន្ទ ទើបគេមានការផ្លាស់ប្រែយ៉ាងនេះ។ ជាមួយនឹង

ពលិកម្មដ៏ធំធេងនេះ ខេមរិន្ទក៏បាត់រូបរាងពីភពផែនដី ដោយបន្សល់ទុកនូវវិប្បដិ

សារី ដ៏សែនសោកសៅមិនអាចនឹងបំភ្លេចបាន។

ថ្ងៃ១០គឺជាថ្ងៃខួបមិត្តភាពរបស់ខេមរិន្ទណារ៉ា ថ្ងៃ១០ធ្នូគឺជាថ្ងៃសោកវិប្ប

យោគ របស់ខេមរិន្ទ ហើយថ្ងៃ១០ធ្នូក៏ជាថ្ងៃដែលខេមរិន្ទត្រូវឈ្លាតចាកពីណារ៉ា

ដោយគ្មានថ្ងៃត្រលប់ដែរ…

ថ្ងៃ១០ធ្នូឆ្នាំនេះ ណារ៉ាបានសរសេរលិខិតមួយច្បាប់ដោយតំណក់ទឹកភ្នែក

ផ្ញើទៅខេមរិន្ទ ដែលគេមិនអាចនឹងដឹងថា ខេមរិន្ទអាចទទួលបានឬយ៉ាងណា?…

សំបុត្រខ្មៅមួយច្បាប់នេះ…

សន្តានពិតរបស់ខ្មែរ

តើមានអ្នកណាធ្លាប់អានសៀវភៅ«បើកមេឃបំភ្លឺលោក»(ប៉ើតហ្វាសងលោក)

របស់ថៃដែរឬទេ?

ក្នុងសៀវភៅច្បាប់ទី១៩មានអត្ថបទចំនួនបីដែលនិយាយអំពីខ្មែរ។ ក្នុងនោះ

មានអត្ថបទពីរដែលប្រើចំណងជើងយ៉ាងគ្រោតគ្រាតបំផុតសម្រាប់យើងជា

ខ្មែរ គឺវាសរសេរដាក់ថា«សន្តានពិតរបស់ខ្មែរ»… ឃើញចំណងជើងមិនពិរោះ

ស្តាប់យ៉ាងនេះទៅហើយ បើបានអានខ្លឹមសារទាំងមូលទៀត រឹតតែ…..

សូមរង់ចាំអាននៅពេលក្រោយ!!!…